Select Page

Samenvatting: Bijzonder aan Echo is dat ze tegelijk spreekt en stil is. Het is immers haar stilte die spreekt terwijl haar spreken stil is. Echo kan niet zwijgen als je tegen haar spreekt, maar spreken in de eerste persoon kan ze niet. In deze paper bespreken we een casus die ons iets kan leren over de stem in zijn verhouding tot de stilte en de ruimte, of het gebrek daaraan. Over de echo’s van het spreken en de echo’s van de stilte in een bijzonder lichaamsfenomeen waarin pijn en genot lawaaierig verknoopt zijn. Via een vertaalslag in de conversatie trachten we op een pragmatische wijze op zoek te gaan naar stabiliserende ademruimtes tussen mond en oor in een geval van alledaagse psychose.