Select Page

DE ONNOEMBARE STEM VAN BECKETT

by | Vol 43 (3) 2025

Samenvatting: Wat te zeggen wanneer het niet een verhaal is, hoe te spreken over de ervaring van het lezen, van Beckett. Niet over, maar in een tekst spreken, hem verderzetten, niet ontdaan van hysterie, met dezelfde woorden iets anders beginnen zeggen, altijd verder beginnen. Zo psychische noties ervaren die elkaar niet zozeer wederzijds uitsluiten, maar onder spanning zetten: lezen/schrijven; verdwijnen/verschijnen; plezier/genot. Het veld van die spanning de pulsie noemen, in dit geval, bij de lectuur van Beckett, bij uitstek de pulsie van de stem die tijdens het lezen aan de oppervlakte komt.

Related articles

  • DE STEM ALS WEERKLANK VAN DE LEEGTE VAN DE ANDER

    Abstract: Vertrekkende van het lacaniaanse onderscheid tussen het zeggen en de stem onderzoekt dit artikel het statuut van de stem als object a. Lacan verbindt de stem als object a met de dimensie van de tijd: wat telt is de scandering, niet de verklanking. Doorheen zijn onderwijs zien we hoe deze opvatting zich scherp stelt: van stilte naar coupure naar mogelijkheidsvoorwaarde voor elk spreken. Met Bernard Baas vinden we hier als illustraties de lyrische stem, de behoeftige stem en de…

  • DE STEM VAN DE AFWEZIGHEID: PROUST EN DE TELEFOON

    Samenvatting: Het artikel onderzoekt de verwantschap tussen Freud en Proust vanuit de stelling dat “het vinden van het object altijd een terugvinden is”. Waar Freud het psychisch apparaat denkt vanuit de onmogelijkheid een oorspronkelijk verloren object te recupereren, wordt Prousts Recherche gestructureerd door een dynamiek van begoocheling en ontgoocheling, ingebed in de poging het verlorene (de verloren tijd) te herwinnen en te behouden. Deze thematische convergentie wordt in het artikel toegespitst op de beroemde telefoonscène met de grootmoeder uit Le…

  • De resonantie van de stilte

    Het spreken over de stilte is op zich al een paradox. Kunstenaars hebben deze paradox op hun eigen manier pogen te benaderen. Eerst maken we een rondgang langs de veelzijdigheid van het begrip stilte. Dan wordt nagegaan hoe de stilte gehanteerd wordt in de psychoanalytische kuur en wat haar werkzaamheid is. Ten slotte wordt ingegaan op het belang van dit thema in de religie, de filosofie en de kunst.