OVER EDWARD GLOVERS KLEINE GROTE OORLOG (1933): CONTEXT EN VERTALING

Edward Glover is naast Freud één van de weinige (Britse) psychoanalytici die tijdens het interbellum publiceert over het fenomeen ‘oorlog’. Van zijn in 1933 verschenen War, Sadism & Pacifism worden hier de eerste twee hoofdstukken in het Nederlands vertaald. In de inleiding wordt de positie van zowel Glover als van de tekst gesitueerd binnen de British Psycho-Analytical Society, waar de vroeg-kleiniaanse gedachten vruchtbare grond vinden en geconfronteerd worden met de linkse vleugel in de Weense, maar vooral Berlijnse verenigingen die in dezelfde tijdruimte psychoanalyse en marxisme proberen te verenigen. Glovers visie, die uitgaat van de beslissende vroeg- kinderlijke (agressieve) driftstructuur en de mechanismen van projectie en introjectie op attitudes die in crises (waarvan oorlog een extreem geval is) naar voren komen, is hoofdzakelijk van historisch belang; ze wordt gekenmerkt door de (niet gerechtvaardigde) toepassing van individueel-psychologische inzichten op maatschappelijke dynamieken, zoals betoogd wordt door o.a. Fromm, Fenichel en Mitscherlich.

TIJDENS HET LEZEN VAN KANTS ZUM EWIGEN FRIEDEN

In dit artikel willen we een alternatieve lezing voorstellen van KantsNaar de eeuwige vrede, waarin de nadruk wordt gelegd op het ideologische moment van zijn discours over kosmopolitisme en eeuwige vrede. Op basis van onze lezing concluderen we dat i) volgens Kant elk humanitair en/of kosmopolitisch discours een groot verhaal (ideologie) nodig heeft om mensen te overtuigen en te mobiliseren, en ii) hedendaagse kosmopolitische en humanitaire discoursen juist dit grootse verhaal ontberen en dus ook de overtuigingskracht die elk politiek project volgens Kant vereist.