Select Page

DE ONNOEMBARE STEM VAN BECKETT

Samenvatting: Wat te zeggen wanneer het niet een verhaal is, hoe te spreken over de ervaring van het lezen, van Beckett. Niet over, maar in een tekst spreken, hem verderzetten, niet ontdaan van hysterie, met dezelfde woorden iets anders beginnen zeggen, altijd verder beginnen. Zo psychische noties ervaren die elkaar niet zozeer wederzijds uitsluiten, maar onder spanning zetten: lezen/schrijven; verdwijnen/verschijnen; plezier/genot. Het veld van die spanning de pulsie noemen, in dit geval, bij de lectuur van Beckett, bij uitstek de pulsie van de stem die tijdens het lezen aan de oppervlakte komt.

The unnameable voice of Beckett

What is there to say when there is no story, how to speak about the experience of reading, of reading Beckett. Not speaking about, but within a text, to continue the text, not deprived of hysteria, to start saying something else with the same words, always a new beginning. To experience as such psychical notions that do not exclude each other but rather produce a tension: reading/writing, to disappear/to appear, pleasure/jouïssance. To name this field of tension the drive, in this case, the case of reading Beckett, in particular the drive of the voice that comes to the surface whilst reading.