by Jasper Feyaerts | Vol 43 (3) 2025
Samenvatting: Filosofen wenden zich vaak naar schizofrene ervaring om filosofische assumpties aangaande het wezen van het zelf empirisch te bevestigen. In deze context geldt het fenomeen van gedachteninsertie als een gepriviligeerd voorbeeld aangezien het geacht wordt het wezen van normale zelfervaring te reveleren op een pathologische of negatieve wijze. In deze bijdrage zullen we een dergelijke filosofische benadering kritisch bespreken die gedachteninsertie tracht te verhelderen in termen van een ‘verlies aan agency’ dat geacht wordt het normale denken te karakteriseren. In het tweede deel zullen we ook de meer algemene assumptie kritisch bekijken dat schizofrenie begrepen kan worden als een ‘via negativa’ die toegang verleent tot de evidenties en ervaringen die het normale leven zouden kenmerken. Daartegenover zullen we het idee naar voor schuiven dat zowel filosofie als schizofrenie een bepaalde hyper-reflexieve attitude delen ten aanzien van het alledaagse leven. In de conclusie ontwikkelen we een aantal implicaties van dit idee voor huidige benaderingen van gedachteninsertie en bespreken we de contouren van een alternatief model.
by Jasper Feyaerts | Vol 35 (1) 2017
In this contribution we will offer a reading of Freud’s ambiguous therapeutic “advice” to “say more than one knows”. Starting from some preliminary reflections on the issue of confession and Lacan’s theoretical distinction between enunciation/enunciated, we will propose three successive ideas with regard to the notions of unconscious, truth and subjectivity. Firstly, a connection will be established between unconscious enunciation and Austin’s couple of performative/constative utterances. Secondly, we will offer a psychoanalytic notion of “truth” through a brief comparison with the phenomenological procedures of epoché and reduction. Third and finally, we will end with some reflections on the psychoanalytic couple of knowledge and truth.
by Jasper Feyaerts | Vol 34 (4) 2016
Starting from Sellars’ distinction between the manifest and scientific portrayals of man, we will develop three different philosophical readings of the possible consequences of this opposition with regard to the question of subjectivity: Dennett’s philosophical reconstruction of neuro-cognitive science; Husserlian phenomenology; and, Freudo-Lacanian psychoanalysis. Particular attention will be paid to the various ideas about the rights and limits of the first-person perspective and the issue of truth and fiction.
