Select Page

VAN OVERSPOELING NAAR ANKERPUNTEN TWEE KLINISCHE VIGNETTEN

Samenvatting: In onderstaand artikel geeft de auteur een neerslag van haar werk als begeleidster in een residentiële voorziening binnen de jeugdhulp. Er wordt als inleiding kort toegelicht waarom er in de voorziening wordt geopteerd om in te zetten op een atelierwerking. Daarna worden twee klinische vignetten besproken. In beide gevallen worden de kinderen geconfronteerd met angst en overspoeling, elk op een singuliere manier. Er wordt eerst kort geschetst hoe de twee kinderen zich bewegen in de leefgroep. Vervolgens wordt er dieper ingegaan op de ontmoetingen in de verschillende ateliers waaraan ze deelnemen. In die ateliers worden ankerpunten gevonden om de overspoeling te beperken voor zowel de begeleiding als voor de kinderen. De auteur stelt dat het mede dankzij de atelierwerking is dat deze ankerpunten werden gevonden.

ATELIERS ALS PLEKKEN VAN BEWEGING EN ONTMOETING

Samenvatting: In een tijd waarin zorgpraktijken steeds meer worden vormgegeven door methoden, protocollen en meetbare uitkomsten, tracht Albe een andere ruimte te verdedigen: het atelier als een plek van aanwezigheid, beweging en ontmoeting. In plaats van een therapie of activiteit die gebonden is aan resultaten, wordt het atelier opgevat als een grensruimte waarin improvisatie, heterogeniteit en het onvoorspelbare centraal staan. Deze tekst onderzoekt hoe zorg kan ontstaan, niet vanuit controle, maar vanuit het zorgvuldige afbakenen van ruimtes waarin relationele, gefragmenteerde en ritmische manieren van leven zich kunnen ontvouwen. Binnen de rizomatische netwerken van ateliers wordt niet zozeer een eindproduct voortgebracht, maar de mogelijkheid dat subjectiviteit zich tijdelijk kan manifesteren en transformeren. Zorg wordt in deze zin het geduldige vormgeven van een wereld waarin het samen-zijn mogelijk blijft.